Collaborative art

    در طی سال تحصیلی، یکی از سرفصل‏ هایی که دانش ‏آموزان باید در کلاس فرهنگ و هنر با آن آشنا شوند، هنرهای سنتی است. در جریان تدریس این بخش از کتاب، دانش آموزان با طراحی و نقاشی گُل‏ های سنتی آشنا شدند و یاد گرفتند با کمک علم ریاضی و بهره گیری از شناختی که نسبت به مسئله قرینه و شعاع شکل‏ های هندسی بدست آورده بودند، گُل‏ های متنوعی را خلق کنند. این دانش آموزان در طی تدریس بخش هنرهای سنتی با طراحی نقش کاشی تا حدی آشنا شدند و بخاطر مجاورتشان با بارگاه امام هشتم، بارها از نزدیک نقش و رنگ کاشی کاری ‏های این بنای فاخر را بازدید کرده بودند و چشم و دل‏شان با این نقش‏ ها آشنا بود. برای تکلیف این بخش قرار بر این شد به نقش‏ ها و رنگ‏ هایی که از گذشتگان برای ما به یادگار مانده، توجه داشته باشند؛ ولی آزادانه، هر آنچه که دوست دارند و می ‏پسندند، طرح بزنند و رنگ آمیزی کنند، برای همین نتیجه کار، تنوع زیادی داشت.   During the school year, one of the topics that students should get to know in the class of culture and art is traditional arts. During the teaching of this part of the book, students became acquainted with the design and painting of traditional flowers and they learned to create a variety of flowers, with the help of mathematical science and the recognition of the problem of the mirror and the radius of geometric shapes. During the teaching of the traditional arts section, these students became familiar with the design of the tile design and because of being neighbors with the shrine of the eighth Imam, many times they had visited the tile color and color of this magnificent building, and their eyes and hearts were familiar with these designs. For the task of this section, it was intended to pay attention to the designs and colors that have been remembered by the past ;but freely, whatever they like, design and coloring, so the result of the work was very diverse.     مراحل کار: طراحی به روی ورق، انتقال طرح به روی کاشی، رنگ آمیزی، قلم گیری، نوشتن بیانیه بر پشت کاشی ها با مضمون گُل وجود و به چالش کشیدن تفکر، پیش طرح برای چیدمان، نصب کاشی ها بر دیوار   Processing steps: Design on the sheet, Move the layout to the tile, Coloring, Drawing around the design, Writing a statement on the back of the tiles with the theme The flower of Human Existence and challenging thinking, Pre-planned for Installation, Install tiles on the wall.  دانش آموزان پرتلاش و هنرمندی که در چیدمان نمایشگاه بسیار کمک کردند: آتیس الهام، ساجده حدادیان، نسترن یعقوبی، راحیل قادری، زهرا مغنی، ستایش کیخسروی، کوثر معصومی، ستایش غلامی، محدثه حسینی، ساجده امام دوست، زینب معرفیان، کوثر قاینی، هستی سعادتی.  2023   “The flower of Existence” art work with participation of 370 junior high school students, Mashhad, Iran.   1402  “گُل وجود”، کارمشارکتی با 370 دانش‌آموز دبیرستان، ارائه بصورت چیدمان به روی دیوار، مشهد. گُل وجود بی نهایت وجود را در چالش دوباره اندیشیدن، غوطه ‏ور کردیم. دانش آموزان، وجود خود را به گُلی تشبیه کردند و رنگارنگ به تصویرش کشیدند. در این روند، مهمتر از هر چیز، اندیشیدن به اصل وجود و چگونه به کمال رسیدن آن بود.  گُل وجود، نمایشگاهی از دانش آموزان دبیرستان دوره اول است که در طی آموزش هنرهای سنتی، اشکال هندسی و قرینه، رنگ شناسی و نوشتن متن و بیانیه در زمینه شناخت وجود و بحث و گفتگو در این زمینه، به نتیجه رسیده است.  این مجموعه، کار بیش از ۳۷۰ نوجوان است که تلفیقی است از درس های فرهنگ و هنر، ریاضی، کار و فن آوری و ادبیات. هر کدام از دانش آموزان با دو کاشی شش ضلعی، به نقش گُل‏های سنتی، در این کار گروهی شرکت داشتند. مساله اصلی در روند این کار، تفکر و اندیشه در مورد اصل وجود انسان بود؛ از این جهت این مجموعه، “گُل وجود” نام گرفت. نمایشگاهی از دانش آموزان دبیرستان دخترانه دوره اول،شهید منصور ستاری، شهید انیس خوشقدم و مدرسه انقلاب اسلامی، مشهد We put the endless existence of man in the challenge of re-thinking. Students painted their existence like a colorful flower. In this process, most importantly, thinking about the principle of existence and how to achieve it. The Flower of Existence is an exhibition of high school students which has been concluded during the training of traditional arts, geometric and mirror forms, coloring and writing of text and statement on the knowledge of existence and discussion in this field. This collection is the work of more than 370 adolescents, which is a compilation of lessons from culture and art, mathematics, work and technology and literature. Each student with two hexagonal tiles, as traditional flowers, participated in this group work. The main issue in the process of this work was thought and thought about the principle of human existence; therefore, this collection was called “The Flower of Existence”. Exhibition of Girls’ High School students, Shahid Mansour Satari School, Shahid Anis Khosh Ghadam School; and Enghlab Eslami School, Mashhad city.    

  فصل زمستان؛ جشن شب یلدا در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند. یلدا به زمان بین غروب آفتاب ۳۰ آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در یکم دی (نخستین روز زمستان) گفته می‌شود. خانواده‌های ایرانی در شب یلدا، معمولاً شامی فاخر و همچنین انواع میوه‌ها و رایج‌تر از همه هندوانه، کدو و انار را مهیا و دور هم سرو می‌کنند. پس از سرو تنقلات، شاهنامه‌خوانی،قصه‌گویی بزرگان خانواده برای دیگر اعضای فامیل و همچنین خواندن دیوان حافظ رایج است. Winter season; Yaldaa Night Celebration In Iran and neighboring cultures, the night of the beginning of winter is called “Cheleh” Night or “Yaldaa” Night . Yaldaa is the time between sunset on the 21th of December (the last day of Iranian autumn-30th Azar) and sunrise on the 1st of Dey (the first day of winter for Iranian people). On the night of Yaldaa, Iranian families usually prepare a delicious dinner as well as a variety of fruits, most commonly watermelon, squash and pomegranate. After serving snacks, reading Shahnameh, telling stories of the elders to other family members, as well as reading Divan Hafez are common.    فصل بهار؛ عید نوروز مردم روزی که جمشید (از پادشاهان اسطور‌ه‌ای ایران) بر پلیدی‌ ،تاریکی، جهالت و خشونت پیروز می‌شود را نوروز می‌نامند. براساس گمانه‌زنی برخی از مورخان، در سال 538 قبل از میلاد، کوروش بزرگ، نوروز را جشن ملی اعلام کرد. عدد هفت در آیین نوروز ایرانیان اهمیت فراوانی دارد. ایرانیان برای نوروز، هفت سین را که شامل: سیر ، سرکه، سماق، سنجد، سمنو و سبزه و سیب و گل‌های خوشبو از قبیل سنبل و سوسن در گوشه ای از خانه می چینند. Spring season; Nowruz Celebration People call the day when Jamshid (one of the mythical kings of Iran) triumphs over evil, darkness, ignorance and violence Nowruz. According to some historians, in 538 BC, the Great Cyrus declared Nowruz a national holiday. The number seven is very important in the Iranian Nowruz ritual. For Nowruz, Iranians pick “Haftsin”, which includes garlic, vinegar, sumac, oleaster, semno, sabzeh, apples, and fragrant flowers such as hyacinth, in a corner of the house. فصل تابستان؛ جشن تیرگان تیرگان جشنی است که هر سال برای گرامی داشت ” تیشتر” که ستاره باران آور در فرهنگ ایران باستان است برگزار می‌شود. هرچند از این روایت معروف‌تر این روایت است: در این روز آرش کمانگیر بالای کوه دماوند رفته و تیر معروفش را پرتاب کرده. تیر از کوه و در و دشت را طی کرده تا در کنار رودخانه «جیحون» بر تنه درخت گردویی نشسته. از آن پس آنجا را مرز ایران و توران تعیین کرده‌اند و هر سال به یادش جشن می‌گیرند. آب در جشن تیرگان اهمیت زیادی دارد و به همین خاطر هم هست که این جشن معمولا در کنار رودخانه و چشمه برپا می‌شود.. در مراسم آب پاشان، مردم به یاد فرشته تیشتر یا فرشته  باران و به خاطر گرمای هوا  همدیگر را به واسطه آب پاشیدن خنک می‌کنند. summer season; Tirgan Celebration Tirgan is a festival that is held every year to honor “Tishter”, which is a rainy star in the culture of ancient Iran. However, this narration is more famous than this: On this day, Arash Kamangir (a heroic archer-figure of Iranian mythology) went to the top of Damavand Mountain and threw his famous arrow. Arrow crossed the mountain and plain to sit on the trunk of a walnut tree by the river “Jeyhun”. Since then, the border between Iran and Turan has been determined and it is celebrated every year. Water is very important in the celebration of Tirgan and that is why this celebration is usually held by the river and springs. In the watering celebration, people cool each other by sprinkling water in remembrance of the angel of Tishter or the angel of rain and because of the heat of the air. فصل پاییز؛ جشن مهرگان سال زراعی از اول پاییز آغاز و در پایان تابستان دیگر خاتمه می‌پذیرد. در بسیاری از نواحی ایران جشن‌های فراوان و گوناگونی به مناسبت فرارسیدن مهرگان و پایان فصل زراعی برگزار می‌شود. در میان سفره مهرگانی که از پارچه‌ای ارغوانی رنگ تشکیل می شود، گل «همیشه شکفته» می‌نهند و پیرامون آنرا با گل‌های دیگر آذین می کنند. در پیرامون این گل‌ها، چند شاخه درخت گز، هوم یا مورد نیز می‌نهادند و گونه‌هایی از میوه‌های پاییزی که ترجیحاً به رنگ سرخ باشد به این سفره اضافه می‌شد. در پایان مراسم، شعله‌های فروزان آتش، نظاره‌گر دستانی بود که بطور دسته‌جمعی و برای تجدید پایبندی خود بر پیمان‌های گذشته، در هم فشرده می‌شدند. autumn season; Mehregan Celebration The crop year begins at the beginning of autumn and ends at the end of another summer. In many parts of Iran, many and various celebrations are held on the occasion of the arrival of Mehregan and the end of the growing season. In the middle of the Mehregan table, which is made of purple cloth, “always blooming “flowers are decorated with other flowers around it. Around the flowers, a few twigs of Gaz, Myrtus or ephedra were picked, and species of autumn fruits, preferably red, were added to the table. At the end of the ceremony, they lit a large fire and held hands and circled the fire to show their adherence to past covenants. عکس کل دیوار با 44بخش؛ طول دیوار 180 متر و ارتفاع آن 2 متر   Photo of the whole wall with 44 part; The length of the wall: 180 m and its height: 2 m نقش جشن “نقش” اشاره دارد بر طراحی و نقاشی و منظور از “جشن”، سنت‏ها و باورهای جاری در بین مردم ایران است که با تغییر روزها و فصل‏ ها در ارتباط بوده و در این مراسمات به پاسداشت و احترام به طبیعت می ‏پرداختند.”نقش جشن” تصویرسازی جشن‏ های ایران باستانی است، با توجه به چهار فصل سال، توسط دانش‏ آموزان. این تصویر سازی برای دیوار محیطی دبیرستان دوره اول رضوان درنظر گرفته شده بود. جشن‌های ایران باستان از قدیمی‌ترین رویدادهای تاریخی در ایران هستند که نام بعضی از آن‌ها امروزه

    نمایشگاه دگرگونی، 1397 –  Transformation Exhibition 2019 دگرگونی در نمایشگاه “دگرگونی”، 330هنرآموز نوجوان، تابلوهایی نیمه برجسته‏ در حیطه تصویرسازی ارائه دادند؛ که مواد بکار رفته در این تابلوها، بازیافتی و فاسد نشدنی بودند. موضوع کلی آثار، انسان بود و هر پایه آموزشی از بخشی از علم زیست شناسی که شناخت بیشتری بر آن داشتند در ارائه طرح‏های اولیه، بهره بردند. (پایه هفتم: تصویر سازی براساس شناخت از سلول، پایه هشتم: تصویر سازی براساس شناخت از مراحل تقسیم سلولی و اعضاء مختلف بدن، پایه نهم: تصویرسازی بر اساس مراحل تکوین و تکامل). برای اجرای هر اثر از مواد بازیافتی استفاده شده تا در کنار مفاهیم دیگر، توجه بیشتری به آنچه تولید و مصرف می‏شود و آنچه دور ریخته می‏ شود و می‏ توانست بیشتر مفید باشد، داشته باشیم.  In the “Transformation” exhibition, 330 high school students presented kolazh paintings in the field of illustration; The materials used in these paintings were recyclable and non-perishable things. The general subject of the works was human beings, and each educational level used a part of biology that they were more familiar with to present the initial designs. (Seventh grade: Imaging based on knowledge of the cell, eighth grade: Imaging based on knowledge of the stages of cell division and various organs of the body, ninth grade: Imaging based on the stages of development). Recycled materials were used to execute each effect so that, among other concepts, we pay more attention to what is produced and consumed and what is discarded and could be more useful.       سیصدوسی تابلو به دیوارهای این نمایشگاه آویخته شده بود که تعدادی از آن ها را در تصاویر بالا می توانید ببینید  330 collage paintings were hung on the walls of this exhibition, some of which can be seen in above. نمایشگاه در ادامه مجموعه “کارهای مشارکتی” اجرا شده و زمان ارائه آن، دوم اردیبهشت ماه (22 آپریل 2019) ، همزمان با روز جهانی زمین (ٍEarth Day) انتخاب شده بود. این دهمین رویداد هنری بود که از سال 1388 پی گرفته شده‏اند و در آن هنرآموزان نوجوان، كاري مشترك را كه در حيطه هنرمعاصر مي‏ گنجد، ارائه می‏ دهند. The exhibition is a continuation of the “Collaborative Art” series and its presentation time was chosen on 22April, 2019, coinciding with Earth Day. This was the 10th art event that has been held since 2009 and in which young students present a joint work that falls within the field of contemporary art.  مراحل تهیه بوم به عنوان بستر زیر وسایل بازیافتی: Steps of preparing the canvas as a substrate for recycled materials:   بخش علمی این نمایشگاه برعهده سرکار خانم احسان پور، دبیر زیست شناسی، بخش هنری آن بر عهده خانم گودرزی دبیر فرهنگ و هنر و بخش اجرایی نمایشگاه بر عهده خانم رشنویی، مدیریت مدرسه دبیرستان رضوان بود.  The scientific part of the exhibition was the responsibility of Ms. Ehsanpour, the biology secretary, the artistic part was the responsibility of Ms. Goudarzi, the secretary of culture and art, and the executive part of the exhibition was the responsibility of Ms. Rashnouee, the director of Rezvan High School.                   ——————————————————————————————————————————————————————-  در پایین هر تابلو بیانیه آن دیده می شد. هنرجویان جوان آزادانه درمورد آنچه ساخته بودند مطالبی نوشتند. موضوع اولیه به زیست شناسی مربوط می شد ولی در روند کار، هنر و خلاقیت با موضوع علمی ترکیب شده بود. At the bottom of each painting was a statement. Young students freely wrote about what they had made. The original subject was about biology, but in the process of work, art and creativity were combined with the scientific subject.    همزمان با نمایشگاه، کارگاه هنر بازیافت برای کودکان برگزار شد تا یاد بگیرند چگونه می توان از وسایل دورریختنی به عنوان رنگ در نقاشی استفاده کرد. مدرسان این کارگاه، خانم ها سهیلا مهکی و ماجده کرمی بودند: Coinciding with the exhibition, a recycling art workshop was held for children to learn how to use disposable thins as paint in painting. The instructors of this workshop were Soheila Mahki and Majedeh Karami: روز زمین؛ روزی برای افزایش آگاهی و قدردانی نسبت به محیط زیست کرهٔ زمین است. این روز در سال ۱۹۶۹ در اجلاس یونسکو معرفی شد. در خیلی از کشورها روز ۲۲ آوریل هم زمان با 2اردیبهشت روز زمین است و جوامع بسیاری نیز هفتهٔ زمین را با آغاز روز زمین جشن می‌گیرند و تمام هفته را به فعالیت‌های زیست محیطی اختصاص می‌دهند. در ایران، روز جهانی زمین در دهه ۱۳۷۰ وارد تقویم شد و عنوان روز زمین پاک را به خود اختصاص داد. Earth Day; It is a day to increase awareness and appreciation of the planet’s environment. This day was introduced in 1969 at the UNESCO Summit. In many countries, April 22 coincides with Earth Day, and many communities celebrate Earth Week at the beginning of Earth Day, devoting the entire week to environmental activities. In Iran, World Earth Day entered the calendar in 1991 and became known as Earth Day.  

       از افق تا افق کار مشارکتی بین دبیرستان دوره اول فرزانگان  شهر خرم‏ آباد در غرب ایران و مدرسه پااُلو آرتُ شرقی در کالیفرنیای آمریکا برگزار شد. A collaborative project underway between High School students in Khorramabad, Iran and East Palo Alto, California.    Recorded documentations of this project by:TARA GOUDARZI, ASGHAR NIAZI, RAHELEH ZOMORODINIA, RAZIEH GOUDARZI, SOHILA MAHAKI, 2017 از افق تا افق،  طی چندین مرحله همفکری و مشورت بین خانم‏ راحله زمردی نیا؛ هنرمند ایرانی بینارشته‏ ای و فعال در زمینه ویدئو، عکاسی، پرفورمنس و چیدمان، که ساکن آمریکا هستند؛ و من – تارا گودرزی؛ هنرمند بینارشته‏ ای فعال در زمینه ویدئوآرت، پرفورمنس ‏آرت و چیدمان، ساکن خرم‏ آباد- و دوماه بحث و گفت‏وگو با هنرآموزان نوجوان، تصمیم گرفته شد اجرای مشترکی داشته باشیم به منظوراز بین بردن فاصله‏ های عظیمی که گاه بین انسان‏ها به نظر می‏رسد. این کار مشارکتی بین دبیرستان دوره اول فرزانگان  شهر خرم‏ آباد در غرب ایران و مدرسه پااُلو آرتُ شرقی در کالیفرنیای آمریکا برگزار شد و از سوی موسسه مطالعات ایران در دانشگاه استنفورد حمایت می‏ شد.  به این نتیجه رسیدیم که شروع ایده‏ پردازیمان را می توانیم در  فضا و روابط بین سیارات جستجو کنیم و چون در پی به نمایش گذاشتن تعاملات بودیم، قرار بر این شد که سیارات را همانند توپ‏ هایی بزرگ بسازیم. توپ‏ها از مواد بازیافتی ساخته شدند تا در کنار مفاهیم دیگری که دنبال می‏کردیم، توجه بیشتری به آنچه تولید و مصرف می‏ شود و آنچه دور ریخته می‏ شود و می‏ توانست بیشتر مفید باشد، داشته باشیم. بعد از چندین جلسه گفتگو به این نتیجه رسیدیم که 9 توپ داشته باشیم؛ مثل منظومه شمسی که 9 سیاره دارد. توپ‏ها با لباس‏ های غیر قابل استفاده ساخته شدند. لباس‏ هایی که متعلق به خانواده هنرآموزان یا خود هنرآموزان بود و هرکدام از این لباس‏ ها خاطره‏ های بسیاری همراه داشتند. قبل از اینکه با توپ‏ ها اجرا داشته باشیم، باید آن‏ها را پُر از افکار و احساس‏مان می‏ کردیم؛ به همین منظور، هرکدام از شرکت کنندگان، متن یا جمله‏ای را درمورد آنچه که در درون خود به عنوان “یک مخلوق بر سیاره زمین”، حس می‏ کرد را آماده کرد و آن‏ها را به روی توپ‏ها نوشتند و یا به روی کاغذ آوردند و درون لایه‏ های زیرین توپ، آن‏ها را پنهان کردند.  نمونه ای از نوشته های 214 دانش آموز ایرانی، که به توپ‏ ها اضافه شده ‏اند: _ من باید رویاهایم را حقیقی کنم. _ من انقلاب می‏کنم؛ انقلابی مملو از پَر و از بال‏ های آرمان. _ ما مسئولیم آسمان را اینگونه آبی نگه داریم. _ من می‏ خواهم رنگ سبز برگان سرفراز میهنم را رو سفید کنم. آب زندگی را هر چند کم به نهال‏ ها ببخشم شاید دیرتر به بی‏رحمی تبرهای انسان‏ نما پی ببرند و بفهمند هنوز در دنیا قلب‏ های دریا مانند نمرده‏ اند. من مسئولم آبی آب را سیاه نکنم. من مسئولم مسئول باشم. _ باید که دنیا را از خود نرنجانم با دنیا یکی شوم و سعی کنم مانند دنیا لباس یکرنگی به تن کنم. لباس‏ ها و خاطراتشان به روی هم دوخته شد و نوشته‏ ها درون توپ‏ ها پنهان شدند و در آخرین سه شنبه سال در ایران، تعدادی از دانش‏ آموزان توپ‏ها را به حیاط مدرسه آوردند و به هر شکل که دوست داشتند با آن‏ها بازی کردند. بغییر از آن 9 سیاره، آن‏ها حتی سیاره ‏های خیالی‏شان را هم در کنار باقی سیارات قرار دادند. دانش‏آموزان مدرسه پااُلو آرتُ نیز توپ‏های خود را آماده کردند و روندی مشابه هنرآموزان ایرانی را طی کردند. دانش آموزان ایرانی و آمریکایی در طی ساخت سیاره‏ هایشان، از طریق اینترنت، درمورد مسائل اجتماعی که دغدغه‏ هایشان بود صحبت و گفتگو داشتند. این پروژه بین سال های 1395 و 1396 برگزار شد. “Horizon to Horizon”, through several stages of consensus and consultation between Ms. Raheleh Zomorrdi Nia; a multi-disciplinary Iranian artist active in video art, photography, performance art and installation art, residing in the United States; And I – Tara Goudarzi; a multi-disciplinary artist active in the field of video art, performance art and arrangement, a resident of Khorramabad – and two months of discussion with adolescent students, it was decided to have a joint performance, ​in order to bridge on the huge gaps that seem sometimes occur between humans. The partnership was held between Farzanegan High School in Khorramabad in western Iran and the Palo Alte School in Eastern California, USA, and was supported by the Institute for Iranian Studies at Stanford University. We came to the conclusion that the beginning of our ideation could be traced back to space and interplanetary relations, and because we wanted to show interactions, we decided to make the planets look like big balls. The balls were made from recycled materials so that, among other concepts we followed, we would pay more attention to what is produced and consumed and what is discarded and could be more useful. After several sessions of conversation, we decided to have 9 balls; Like the solar system that has 9 planets. The balls were made of unusable clothing. Clothes that belonged to the family of the students or the students themselves, and each of these clothes had many memories. Before we could play with the balls, we had to fill them with our thoughts and feelings; To that end, each participant prepared a text or sentence about what he or she felt was a “creature on planet Earth” and wrote it on the balls. Or they wrot it on paper and hid it inside the bottom layers of the ball. Examples of the writings of 214 Iranian students, which were added in the balls: – I have to make my dreams come true. – I am making a revolution; A revolution full of feathers and wings. – We are responsible for keeping the sky blue. I want to whiten the green leaves of my homeland. Give the water of life to the saplings, though little; Maybe later they will realize the cruelty of humanoid axes and realize that the hearts like the

به مناسبت روز جهانی زمین پاک (22 آپریل2016) و در هشتمین سال ارائه کارهای مشترکی با دانش‏ آموزان مقطع دبیرستان نوبت اول؛ این بار پروژه هنری ارائه دادیم با نام “درخت زندگی”. درخت زندگی نشان‌دهندهٔ آن ‌است که تمام حیات بر روی زمین به هم مربوط است. در متون باستانی پارسی درخت زندگی، درخت بسیار بزرگی است که تمامی بذرها از آن است و ریشه‌هایش در زمین و شاخ و برگ‌هایش در آسمان شکل می‌گیرد و نماد باروری و نیز خرد و دانش است. مردم درختان را نه فقط به صرف درخت بودن، بلکه به این دلیل که تجلی خداوند را می‌توان در درختان مشاهده کرد، مقدس می‏ دانستند. در برخی جوامع نیز شکل ظاهری درخت سبب می‌شد درختان، نماد انسان یا نماینده بسیاری از صفات بشری به شمار آیند  و در فرهنگ اسلامی‌ درخت، نماد زندگی، معرفت و نعمت الهی است که در قرآن نیز از آن یاد شده است. On the occasion of April 22nd the day of the Earth day and at the 8th anniversary a handy craft called “Tree of Life” was made collaboratively. By the secondary school students. The “Tree of Life” represent the unify of life all over the earth. In Persian archeology texts, the Tree  of Life is an enormous tree which bearing all kinds of seeds, whose root is deep in the ground and it’s branches are spreaded in the sky and it is a symbol of fertility as well as being the symbol of wisdom and knowledge. People think of trees as holy creatures, not just for their being solely trees but for epitomizing the one God. In some societies the superficial appearance of the trees represents human characteristics and in Islamic culture it is a symbol for life, the gift of God. It is mentioned in Qur’an. Thanks to Mr. Tahmasebi & Helia Koshki for translation مراحل اجرای پروژه:  کار با معرفی هنر بازیافت و ارائه نمونه‏ هایی از این هنر، شروع شد و نمونه های بسیاری از هنرمندان در کلاس درس، به نمایش گذاشته شد:  The work began with the introduction of  recycle art and the presentation of examples of this art, from many artist’s artwork were displayed in the classrooms: Artist: Bernard Pras به طور جمعی تصمیم گرفتیم که موضوع پروژه را درخت انتخاب کنیم و نمونه هایی از تصاویر درختان در هنرهای گذشته ایران را جستجو کردیم:  Collectively, we decided to choose a tree as the subject of the project and searched for examples of tree images in Iran’s past art: مرحله اول: دانش‏ آموزان هر کلاس، طرح‏ های اولیه درخت خود را ارائه دادند و با در نظر گرفتن همه آن‏ها، طرحی برای هر کلاس بطور جداگانه بدست آمد و  به ازای هر دانش آموزان، نمادی بر درخت نشانده شد تا نشان دهنده اهمیت تک تک اعضاء کلاس باشد: Step 1: The students of each class presented the initial designs of their tree, and considering all of them, a design for each class was obtained separately, and for each student, a symbol was placed on the tree to show importance to each of students:  مرحله دوم: اجرای طرح به روی دیوار کلاس: Step 2: Executing the drawing on the classroom wall: مرحله سوم: آشنایی با رنگ و ساخت رنگ های مختلف: step 3: Learning to recognize colors and make different colors:   رنگ آمیزی طرح و آماده کردن بستر اولیه کار: Painting the drawing and preparing the initial substrate: مرحله چهارم: جدا سازی مواد بازیافتی که دانش ‏آموزان جمع ‏آوری کرده بودند: step 4: Analyzing recycled materials were collected students: اضافه کردن مواد بازیافتی به روی بستر رنگی: Adding recycled materials:   هدف اصلی این پروژه آشنا کردن دانش ‏آموزان با کار جمعی بود و برای پیشبرد کار، وظایف مختلف، بین دانش ‏آموزان تقسیم شد: The main purpose of this project was to acquaint students with collective work, and to advance the work, different tasks were divided among the students: مرحله آخر: قاب گرفتن نقاشی‏ های هر کلاس با توجه به آنچه که دانش‏ آموزان خواسته بودند: Final step: Framing the paintings of each class according to what the students wanted: 2016-1395 

بهار Spring تابستان Summer پاییز Fall زمستان Winter در خانواده‏ هایی که وضعیت مالی متوسط یا خوبی دارند، دور ریز لباس‏ های نیمه کهنه زیاد اتفاق می‏ افتد. با شاگردانم، تصمیم گرفتیم لباس ‏هایی که در خانه تکانی عید به دور ریخته می‏ شوند را کنار هم چیده و نقاشی رنگینی با آنها بسازیم. موضوع را طراحی خیالی از مکانی که برای همه آن‏ها آشنا بود قرار دادیم. 230 دانش ‏آموز دوره اول دبیرستان (دختران 12 تا 14 ساله)، شهر خود را به دور دریاچه کیو در چهار فصل طراحی و نقاشی کردند.   In families with moderate or good financial status, the discard of not too old clothes is a common occurrence. we decided to use old clothes as a material for our painting which are discarded at house cleaning. We made the subject an imaginary plot of a place that was familiar to all of them. 230  high school students (girls ages 12 to 14) drawn and painted their city around Lake, in four seasons.    منتخبی از نقاشی های اولیه دانش آموزان: A selection of students’ initial drawings: نقاشی از زهرا سپهوند Painting By Zahra Sepahvand نقاشی از فاطمه بارانی Painting By Fatemeh Barani نقاشی از فاطمه علی پور Painting By Fatemeh Alipour نقاشی از نازنین علی بخشی Painting By Nazanin Ali Bakhski تفکیک رنگی لباس های جمع آوری شده در آزمایشگاه مدرسه:  Color separation of clothes collected in the school laboratory:  هدف از اجرای این کار با لباس های دورریز؛ نشان دادن حجم زیاد وسایل قابل بازیافت است که در گذشته نه چندان دور، در سرزمین مان_ لرستان_ با دقت فراوان، در شکلی جدید، مورد استفاده دوباره قرار می‏ گرفتند؛ ولی امروزه در خانواده به عنوان زباله به دور ریخته می شوند.  The purpose of doing this artwork with old clothes was to shows the large volume of recyclable items that in the recent past, in our land – Lorestan – were used with great care, in a new form; But today they are thrown away in the family as garbage. در نهایت با ترکیب چندین طرح و با کمک 25 نفر که نماینده باقی دانش ‏آموزان بودند، روز جمعه 28 فروردین 94 این اثر در پارک کیو؛ به اجرا درآمد: Finally, this work was performed by combining several designs and with the help of 25 people who represented the rest of the students, on Friday, April 16, 2016, in Keeyow Park: عکاسان راضیه گودرزی و سهیلا مهکی Photo By Razieh Goudarzi & Sohila Mahaki دانش آموزانی که در اجرای اثر شرکت داشتند: نازنین علی بخشی، نرگس خورشیدی، فاطمه خورشیدی، مهدیه احمدی، نگار پورپشم، مبینا طالبی، مبینا حسنوند، افروز آزادی، مرضیه ملکی، راضیه ملکی، نگار احمدی، هستی دالوند، مریم میردریکوند، آیدا نظری، آتوسا رحمتی، سارا گودرزی، زهرا دلفان، فاطمه بارانی، نازنین زندی، کیمیا افراسیابی، فاطمه شمس الدینی، هوردخت فاضل پور، زهرا صفرزاده، زهرا سپهوند، اسماء ابوالحسنی. با تشکر فراوان از خانم ها: طوسانیان، سمانه فیاض، سهیلا مهکی و راضیه گودرزی     ———————————————————————————————————————————————————  در پایان این برنامه، لباس‏ ها را جمع کرده و آن ها را تحویل فرد خیرخواهی دادیم تا بین خانواده های کم بضاعت تقسیم شود.  At the end, we collected the clothes and handed them over to a benefactor to be distributed among the low-income families.   ———————————————————————————————————————————————————  کار “چهار فصل کیو ”  به مناسبت روز جهانی زمین پاک (22 آپریل) ، توسط دانش‏ آموزان مدرسه نیایش، در پارک کیو خرم آباد اجرا شد.   Four Seasons around the Keeyow Lake, for Earth Day (22 April 2015), in Keeyow Park in Khoramabad.  

من دوست داشتنی  “من دوست داشتنی” عنوان مجموعه‏ ایست که به صورت کاری مشارکتی، طی روندی 5 ماهه، به شکل چیدمان ارائه شد. در این مجموعه، نوجوانان 12 تا 14 ساله، هر کدام با یک دست‏ دوز به نقش چهره و یک دست‏ دوز به نقش دست، در گروه‏ های شش نفره و با همیاری همدیگر، شرکت داشته‏ اند. دانش‏ آموزان در روند اين كار، ياد گرفتند همچون نسل‌هاي گذشته‏ ی خود، از وسايلي كه به نظر ديگران دورريز مي‌آيند، استفاده كنند و كاري زيبا بيآفرينند. در پايان، این دست‏ دوزها به‏ صورت آویز، در فضای نمایشگاه ارائه شدند. این دست‏ دوزها به شکلی طراحی شده‏ بودند که قابلیت استفاده به عنوان دستگیره در آشپزخانه و یا آویز در هرکجا را داشته باشند.   likeable I myself, was the title of the project, which was presented in the form of a partnership, in a 5-month process. In this project, 12 to 14 year old teenagers, each made a handmade face and a handmade hand. They participated in groups of six and with the help of each other. Their artworks can be used as a decoration wherever. “likeable I” in a round shape as a human head which also has the concept of eternity. 500 handmade were made with the recycle materials. In the process, students learned, like their predecessors, to use tools that seem unusable and create something beautiful. In the end, those  were presented as pendants in the exhibition space.  برای اینکه شرکت کنندگان، به وجود خود بیشتر توجه داشته باشند، هر فرد یک سری از خصوصیات شخصی که برای خودش دوست داشتنی بود، و تمایل داشت جزئی از شخصیتش باشد را از زبان سوم شخص به خود نسبت داده و به شکل نوشته، و به عنوان روح اثر، در لایه های داخلی اثر هنریش قرار داد.   In order for the participants to pay more attention to their existence, each person wrote a number of personal characteristics that were lovable for herself, and she wanted to be a part of her character and as the soul of her artwork, those placed in the inner layers of artwork.  —————————————————————————————————————————————————   مراحل آماده سازی نمایشگاه:  Exhibition preparation steps: از شکل چهره و دست، استفاده شد تا نشاني باشند از وجود و هنر آفريننده‌یشان(دانش آموزان). در اين كار، حدود 500 تکه دوزی رنگارنگ، با قطرحدود 20 سانتيمتر، از مواد غیر قابل استفاده؛ که قابلیت دوختن داشتند؛ ساخته شده‏ اند.   The shape of the face and hands were used to indicate the existence and art of their creator(students). In this project, about 500 colorful embroidered pieces, with a diameter of about 20 cm, were made of unusable materials and what were able to sew.  با تشکر از زهرا و راضیه گودرزی Thanks to Zahra and Razieh Goudarzi  1393 “من دوست داشتنی”، به مناسبت روز زمین، کارمشارکتی با 240 دانش‌آموز دبیرستان دوره اول ، ارائه بصورت چیدمان، نگارخانه هُژَبر، خرم ‏آباد.  2014 “I likable” art work with participation of 240 junior high school students, Hajbar Gallery, for Earth Day, Khoramabad, Iran.

خیال بافته چند سالی‌است که در کنار شاگردان مدرسه‌هایی که در آنها تدریس می‌کنم، کارهایی گروهی را به انجام می‌رسانم. تلاشم بر این است تا با دگرگون کردن نگاه آن ها، از وسایل دور ریز، آفریده هایی ارزشمند فراهم آورده شود. در واقع دانش‌آموزان مدرسه در این روند می‌آموزند که چگونه از پارچه، پلاستیک، نخ کاموا و یا هر چیز دورریز، هنری نو بیآفرینند. در این بین آنها فرا می‌گیرند که چگونه میان هنر بازیافت و هنرهای زنانه‌ی بومی خود پیوندی تازه برقرار نمایند.   For several years now, I have been doing group work with the students of the schools where I teach. I try to get students interested in providing valuable creations from unusable things. In fact, in the process, school students learn how to create new art from fabric, plastic, yarn, or anything else. In the meantime, they will learn how to make a new connection between recycling art and their indigenous women’s arts.   در این کار مشارکتی قرار بر این شد که دانش‌آموزانم هر زباله نرم و شکل‌پذیری که در خانه دارند را به شکل گیس‌بافت درآورند. هنگام تحویل کار، شماری ترجیح دادند بافته‌ها‌شان را برای خودشان نگه دارند؛ آن ها تصمیم گرفتند به عنوان شال گردن از بافته‌شان استفاده کنند. گروهی از آن، افساری ساختند برای مهار کردن دام‌هاشان و گروهی دیگر بافته‌هاشان طناب‌رخت خانه شد. آنها یاد گرفتند گاه به جای دور انداختن زباله، می‌توان ابزار یا دست افزاری کار آمد از آن ساخت.   In this collaborative work, it was decided that my students would weave any soft waste they have into the house. When delivering the work, some preferred to keep their weaves to themselves; They decided to use their weave as a scarf. Some of them made a leash to restrain their cattle and another group of their weaves became ropes. They learned that sometimes instead of throwing away garbage, it can be used as a useful tool. هر کدام از شاگردان که بافته‌اش را نمی‏ خواست و فکر می‌کرد شاید به کاری نیاید، آن را در کلاس برجای گذاشت. هر چه ماند را کنار هم گذاشتم و حصیری رنگارنگ از  آن ها ساختم.   Each of the students, who did not want to weave it and thought it might not work, left it in the classroom. I put everything left together and made a colorful mat out of them.    1392 “خیال بافته”، به مناسبت روز زمین، کارمشارکتی با 300 دانش‌آموز دبیرستان دوره اول ، ارائه بصورت چیدمان درطبیعت، پارک زیباکنار، خرم ‏آباد.   2013 “Woven Imagination” art work with participation of 300 junior high school students, for Earth Day, Khoramabad, Iran.  

باغ نرم همزمان با روز جهانی زمین پاک، چیدمانی با رویکرد هنر بازیافت در گالری هُژبر شهرستان خرم آباد بپا شد، که آثار به نمایش گذارده شده در آن نتیجه‌ی تلاش بیش از 450 دختر نوجوان در شش ماه دوم سال 1390 بود. این آثار به شیوه قطاعی یا کلاژ اجرا شده‌ بودند و بیشتر مواد به کار رفته در آن‌ها امکان دوختن داشته‌اند؛ برای نمونه: پارچه‌های دم‌قیچی یا لباس‌های کهنه و گونی‌‌‌‌های برنج، مهره‌های بازیافتی، کامواهای دور ریختنی و … Coinciding with World Clean Earth Day, an installation art  with a recycling art approach was set up at the Hojhabr Gallery in Khorramabad, where the artworks on display were the result of the efforts of more than 450 teenage girls in the second half of the school year. These works were performed in a collage manner, and most of the materials used in them could be sewn; For example:  old clothes and rice sacks, recycled beads, old woolen , etc. چید‌مان؛ نوارهای پارچه‌ای رنگارنگی‌ بود که از مجموع خشت‌های مستطیل شکل، با طرح گل، تشکیل شده‌ بودند. این گل‌ها با حروف فارسی(اول نام و نام خانوادگی طراح) و با توجه به نقش فرش، طراحی شده بودند. This installation art  was strips of colorful cloth made of a set of rectangular forms with a floral pattern. These flowers were designed with Persian letters (first name and surname of their designer) and according to the role of iranian carpet. در این کار مشارکتی از شیوه تکه ‌دوزی و سوزن دوزی استفاده شده است. عقبه تكه‌دوزی و سوزن‌دوزي مربوط به زنان است و هنري زنانه محسوب مي شود و این هنر میان اقوام مختلف ایرانی رایج است. در این شیوه از دوختن پارچه‌هاي رنگي كنار‌هم، روانداز و يا فرش رنگيني ساخته مي‌شود و با سوزن‌دوزي، زيبايي بيشتري پيدا مي‌كند.. برای این کار از پارچه‌هاي دم قيچي و يا لباس‌هاي كهنه استفاده می‌شود، كه اين خود يك نوع بازيافت سنتي است كه در جامعه ما وجود داشته.   In this collaborative work, the method of patchwork and needlework has been used. Aqaba is a piece of embroidery and needlework related to women and is considered a women’s art and this art is common among different Iranian ethnic groups. In this method, sewing colored fabrics together, colored blankets or carpets are made and it becomes more beautiful by needlework. For this purpose, scissor-tailed fabrics or old clothes are used, which is a kind of traditional recycling in Our community has existed. در این نمایشگاه، بوم‌ها در حقیقت کیف‌هایی بودند که هر کدام به دست هنرجویی طراحی و با کمک یکی از اعضای خانواده‌اش (با عنوان همیار) آفریده شده بود.   In this exhibition, the canvases were in fact bags, each designed by a student and created with the help of a family member (as a collaborator). همزمان با گشایش نمایشگاه، تعدادی از هنرجویان لباس‌هایی به تن داشتند که طرحی همانند تابلوها بر آن‌ها نقش زده بود:  At the time of the opening of the exhibition, a number of students wore costumes with a design similar to the paintings: A Soft Garden for Earth Day in April, Photo by Tara & Atefeh Khas     قبل از برگزاری نمایشگاه، کیف های رنگین دانش آموزان به روی تپه ای در اطراف شهر چیدمان شد: Before the exhibition, students’ colorful bags were arranged on a hill around the city:  زهرا گودرزی(مادر) در حال چیدن کارها. در اکثر فعالیت ها خانواده ام بسیار به من کمک می کنند و همراه من هستند. Zahra Goodarzi (mother) was arranged bags. In most activities, my family helps me a lot and is with me.  ———————————————————————————————————————————-   1391 “باغ نرم”، به مناسبت روز زمین، کارمشارکی با 450 دانش‌آموز دبیرستان دوره اول ، نگارخانه هُژَبر، ارائه بصورت چیدمان و پرفرمنس، خرم‌آباد. 2012 “Soft Garden” art work with participation of 450 junior high school students, for Earth Day, Hajbar Gallery, Khoramabad, Iran.       

یک آشنا در كار “یک آشنا ” هر كدام از دختران یک دست دوز را ارائه دادند. این دست دوز به شکل دمکن بود که جزء وسایل روزمره در آشپزخانه قابل استفاده است. از دمکن برای پخت برنج استفاده می‌شود و در گویش محلی به آن “تکله” می‌گویند. دختران، اين سوزن‌دوز را با ياردیگری؛ مثل مادر يا مادر بزرگ؛ در خانه انجام دادند و از پارچه‌هاي بازيافتي ومهره‌ها و دكمه‌هاي كهنه استفاده کرده‌اند. دانش‌آموزان در روند اين كار، ياد گرفتند همچون نسل‌هاي گذشته‌ی خود، از وسايلي كه به نظر ديگران دورريز مي‌آيند، استفاده كنند و كاري زيبا بيافرينند. هر شرکت کننده نقاب خود را متناسب با خصوصیات یک آشنا در زندگیش ساخت؛ این آشنا، مادر، خواهر یا برادر و یا همسایه و… و گاه خود سازنده نقاب بوده. در پايان، هر دانش آموز مناسب با نقاب خود، پوششی را انتخاب کرد تا شخصیتی را با هنر خود بیافریند. ارائه این پروژه بصورت ویدئوآرت و فتوآرت بود. In “An Acquaintance”, each of the girls presented a hand-made one. This hand-made was in the form of a door of tower pot, which can be used as an everyday item in the kitchen and in the local dialect it is called “takleh”. Mother or grandmother had helped student; They did it at home and used recycled fabrics and old beads and buttons. In the process, students learned, like their predecessors, to use tools that others seem to throw away and to create something beautiful. Each participant tailored their mask to the characteristics of an acquaintance in their life; This acquaintance was mother, sister or brother or neighbor and sometimes the creator of the mask herself. In the end, each student choose a dress fit with her mask to create a character with her art. The presentation of this project was in the form of video art and photo art.   در مدرسه          At school   در كار مشاركتي “یک آشنا” دست‌دوخت‌ها، شكل دايره دارند و به خاطر شباهت دايره با سر انسان، اين انتخاب صورت گرفته تا نشاني باشد از وجود و هنر آفريننده‌اش. در اين كار، بيش از 200 صورتک، با شکل‌های متفاوت، توسط دختران 11 تا 14 ساله، ساخته شد.    In the collaborative art of “an acquaintance”, the handworks had the shape of  circle, and because of the resemblance of the circle to the human head, this choice has been made to indicate the existence and art of its creator. In this work, more than 200 smileys, with different shapes, were made by 11 to 14 year old girls.  بچه ها در مورد چهره هایی که ساخته اند متن هایی ارائه دادند تا نوشتن در مورد کارهنری رو تمرین کنند. با خواندن متن ها، فهمیدم این دست ساخت ها، خیلی بیشتر از آن چیزی هستند که دیده می شوند، حرف هایی برای گفتن دارند. چند نمونه از نوشته های دانش آموزان را در پایین بخوانید:   من یک صورت خیالی کشیده ام چون دوست داشتم که از تخیلاتم استفاده کنم، و خصوصیات صورتک من این است که دندان های درشت و تیز دارد؛ و مهربان است چون نسیم، با ابروهایی پیوند، گونه هایی سفید؛ مانند لباس عروس، دماغی درشت با مهره های سفید: مانند مروارید. چشم هایی که درون آن آبی است و دور چشم آن با مهره هایی سبز و آبی با مهره هایی که زرد رنگ هستند مانند: خورشید. با صورتی کرمی با گل های قهوه ای و قرمز. کلا صورتک من یک صورت مهربان  لطیف و آراسته دارد و دهان آن را با بلوط ساخته ام تا نشانه ای از طبیعت داشته باشد. و با موهایی فرفری که جورواجوری دنیاست. دمکنی داخل آن را به رنگ های قرمز، نارنجی، یاسی انتخاب کردم تا نشانه جورواجوری رنگ ها باشد و از همه مهمتر صورتک من دختر است  چون می خواستم صورتک من با همه متفاوت باشد و طوری اجق وجق باشد.اجراهایی که با صورتکم خواهم داشت: با یک کوزه آب که از سر چشمه می آید -با یک کیف مدرسه که از مدرسه می آید.          شیرین گلچین  کلاس هفتم   صورت دخترخاله ام را ساخته ام  او بسیار شیطان  و پر شر و شور است. او موهای مایل به سبز رنگی دارد. او مهربان است اما دلسوز خندان است همیشگی بله به روی زبانش است. هیچ وقت دل کسی را نمی شکند. برای اجرا با توپ و دسته گل می ایم.       فائزه جابری    کلاس هشتم صورت مادر عزیزم را ساخته ام. صورت مادرم که آفتاب مهرش تا ابد بالای سر من است  و همیشه زیر کلبه مهربانیش بزرگ شده ام. مثل درخت بزرگ است؛ مثل آب و ماهی پاک و زلال  و مثل برف سفید است و رنگ چشمان سبز او دلم را در تاریکی روشن می کند. من در روز اجرا لباس هفت رنگ می پوشم و شلوار قرمز میرقصم و یک شاخه گل در دست دارم یا غذا می پزم و وسایل آشپز خانه در دست دارم. سمیرا شهمرادی   کلاس نهم     The children provided texts about the faces they had made. Reading the texts, I realized that these handicrafts are much more than what is seen, they have something to say. Read some examples of student writing below:   “I drew an imaginary face because I liked to use my imagination, one of the features of my face is that it has large and sharp teeth; and is kind like the breeze, with link eyebrows, white species; Like a wedding dress, Large nose with white beads: like pearls. Eyes with blue inside; And around the eyes with green and blue beads with beads that are yellow, such as: the sun. With a cream-colored face with brown and red flowers. In general, my face has a gentle and beautiful kind face. And I made its mouth with oak to have a sign of nature. And with curly hair that represents diversity in the world. I chose the main part of it in red, orange, and lilac colors to indicate the variety of colors. And most importantly, my artwork is a girl because I wanted my work to be different from