The Call

      December 2016 (GNAP Festival, Global Nomadic Art Project, Gheshm Island, Persian Gulf, Iran). Photograph by Zarkesh آذر 1395 (جشنواره بین المللی هنر کوچرو، خلیج فارس، جزیره قشم). عکس از شهرناز زرکش February 2016 (India Gate, Delhi, India).  Photograph by Razieh Goudarzi بهمن 1394 (هندوستان، دهلی، دروازه هند) . عکس از راضیه گودرزی July 2009 (Nowshahr, Mashalak Jungle, Iran). Using “carpet” artwork of 5 Open Group. Photograph by Raheleh Zomorrodinia تیرماه 1388 (جنگل ماشلک، نوشهر). با استفاده از کار “فرش” گروه 5باز. عکس از راحله زمردی نیا July 2009 (Nowshahr, Mashalak Jungle, Iran). Using “carpet” artwork of 5 Open Group. Photograph by Mahmoud Maktabi تیرماه 1388 (جنگل ماشلک، نوشهر). با استفاده از کار “فرش” گروه 5باز. عکس از محمود مکتبی July 2009 (Nowshahr, Mashalak Jungle, Iran). Using “carpet” artwork of 5 Open Group. Photograph by Raheleh Zomorrodinia تیرماه 1388 (جنگل ماشلک، نوشهر). با استفاده از کار “فرش” گروه 5باز. عکس از راحله زمردی نیا

    November 2015 (Baghela Springhead Plain, Lorestan, Iran). Photograph by Razieh Goudarzi آبان 1394 (لرستان، سراب باقلا). عکس از راضیه گودرزی November 2015 (Baghela Springhead Plain, Lorestan, Iran). Photograph by Razieh Goudarzi آبان 1394 (لرستان، سراب باقلا). عکس از راضیه گودرزی November 2015 (Baghela Springhead Plain, Lorestan, Iran). Photograph by Razieh Goudarzi آبان 1394 (لرستان، سراب باقلا). عکس از راضیه گودرزی

    December 2016 (Sarmargh, Khorramabad, Iran). Photograph by Asghar Niazi آذر 1395 (سرمرغ، خرم آباد). عکس از اصغر نیازی July 2013 (Cloud Forest, Shahrud, Iran). Photograph by Shahrnaz Zarkesh تیرماه 1392، (شاهرود، چنگل ابر). عکس از شهرناز زرکش November 2011 (ROK-Iran Artist Exchange Residency Project, YATOO-I Group, Masouleh Village, Gilan, Iran). Photograph by Atefeh Khas آذر 1390(پروژه اقامتی تبادل هنرمندان ایران تهران – ماسوله در ایران گروه هنر طبیعت یاتو، گیلان، روستای ماسوله). عکس از عاطفه خاص September 2007 (Kuhdasht, Lorestan, Iran). Photograph by Mahmoud Maktabi شهریور 1386 (لرستان، کوهدشت). عکس از محمود مکتبی

    Blessing, May 2009 (Grandfather’s Home, Khorramabad, Iran). Photograph by Raheleh Zomorrodinia, Photo Collage by Mohammad Mehdi Motevalli Taher برکت، اردیبهشت 1388 (خرم آباد، خانه پدربزرگ). عکس از راحله زمردی نیا، چیدمان عکس از محمد مهدی متولی طاهر My grandfather; Master Majid; In the last years that he was with us, his eyes had weakened; He didn’t know me, he didn’t know anyone anymore, but everyone who knew him was worried about him. Master Majid was an electrical technician and a skilled carpenter who tried to solve any problem. Thinking about experiencing the days without him bothered me. In the last years, when he could get in his hand light tools only, he used scissor and cut bread for the sparrows and lunars who were guest at his house. I asked him to arrange the pieces of bread in the shape of his hand and give them to the birds. Now, Master Majid has become light and jumped into the skies like the lunars and sparrows of his neighborhood. Master Majid knew and experienced everything that a work master should experience.  He was nice and very witty and kind and knowledgeable. He started work in the Lorestan Province Electricity Department in year 1947. From the beginning he was the operator and in charge of the start-up and service of diesel generator. But I knew him more as a carpenter.  After retirement from the Electricity Department, he set up a desk and carpentry in the backyard, and when he was no longer capable of carpentry, he took charge of the neighborhood’s lunar and sparrow feed. I miss him. پدربزرگم؛ استاد مجید؛ در سال های آخری که کنارمان بود، چشمانش کم فروغ شده بود؛ مرا نمی شناخت، دیگر هیچکس را نمی شناخت ولی همه آن ها که می شناختنش دل نگرانش بودند. استاد مجید تکنیسین برق بود و نجاری قابل و کاردانی که سعی می کرد هر مشکلی را راه بیندازد. در سال های آخر، تنش کم جان و نگاهش کم نور شده بود. فکر کردن به تجربه روزهای بدون او آزارم می داد. معنی عاقبت به خیر شدن را در روند زندگیش می توان دید. در سال های آخری که فقط توانایی گرفتن ابزار سبک را در دست داشت، قیچی به دست می گرفت و برای گنجشک ها و قمری های مهمان خانه اش، نان ریز می کرد. از او خواستم تا خورده نان‌ها را به شكل دستش به پرنده‌ها بدهد و بعد با هم به تماشا ايستاديم و لذت برديم. حالا استاد مجید سبک بار از تن شده و مثل قمری ها و گنجشک های محله شان، که خوب میشناختندش، به آسمان ها پریده. استاد مجید هر کاری را که باید یک استاد کار تجربه می کرد را می دانست و تجربه کرده بود. هر جا می رفت کاری لنگ نمی ماند. خوشرو بود و بسیار شوخ طبع و مهربان و کار بلد و کار راه انداز. سال ۱۳۲۸ در اداره برق استان لرستان شروع بکار کرد. از ابتدا بعنوان اپراتور و مسئول راه اندازی و سرویس کار دیزل ژنراتور تولید برق بود و با توجه به مهارت فنی ذاتی و صبر بالا در انجام امور، بعنوان مسئول سرکار بند و مسئول کارگاه  برق در امور شرکت برق، مشغول بکار شد؛ که تا پایان خدمت اداری، مهندسین تازه استخدام اداره را چند هفته آموزش عملی می داد. من بیشتر به عنوان نجار می شناختمش. بعد از بازنشستگی از اداره برق، میز و ابزار نجاری را در حیاط خانه به پا کرد و وقتی هم دیگر قادر به نجاری نبود مسئولیت خوراک قمری ها و گنجشک های محله را به عهده گرفت. جایشان خیلی خیلی خیلی خالی است.

     Soft Dessert, Edited: December 2022 (Goa Moving Images Festival, India, Initial performance in Arta Contemporary Art Institute, Khorramabad, Iran, October 2014).  Photograph from Video دِسر لطیف، دی ماه 1401 (جشنواره تصاویر متحرک گوا، هندوستان، اجرای اولیه در موسسه هنرهای معاصر آرتا، خرم آباد، مهر 1393) . عکس از ویدئو Let’s remember that the moment we sit together happily and enjoy our food, Some people are suffering or dying.   يادمان باشد همان لحظه كه شاد، به گرد هم مي‌نشينيم، و از غذاي‌مان لذت می بريم،  عده‌اي به خاطر كم توجهي و يا بي‌توجهي، در حال جان دادن‌اند.         Soft Dessert      Soft Dessert, February 2016 (The Morni Hills Performance Art Biennale, Morni Hills, India).  Photograph by Razieh Goudarzi دِسر لطیف، بهمن 1394 (جشنواره پرفورمنس آرت مورنی هیلز، هندوستان، تپه های مرنی) . عکس از راضیه گودرزی Calling out on the Birth Day     Calling out on the Birth Day, 19 October 2014 (Arta Contemporary Art Institute, Khorramabad, Iran). Photograph by Sohila Mahaki فریاد در روز تولد، 27 مهر ماه 1393، (موسسه هنرهای معاصر آرتا، خرم آباد). عکس از سهیلا مهکی For the birthday party, guests from different backgrounds and ages were invited; Elke Prieß – a German artist – was also present in this program with her daughter.  At 19:40, the lights of the institution were turned off and the attention of guests was drawn to a video that was displayed on wall. The video displayed photos that anyone could find on different websites with a simple search and those are seen in different news every day. pictures of Poverty, Suffering and Killing; The same issues that we may have been effective in creating; Maybe even with our inattention. The music of this video was composed and played by: Vahid Asadian (cither), Roozbeh Ghorbani (violin), Shahab Abbasi (singing and keyboard). After the video, these artists performed live music.  The filming of this program was done by the beloved artist, Mrs. Parvin Marahemi.  Decorations and receptions of this birthday party were all in the shape of hands to the symbol for human. برای جشن تولد، میهمانانی از قشرهای متفاوت و در گروه سنی مختلف دعوت شده بودند؛ همچنین الکه پرایس -هنرمند آلمانی- به همراه دخترش در این برنامه حضور داشتند.  راس ساعت نوزده و چهل دقیقه، چراغ های موسسه خاموش شد و توجه افراد حاضر به ویدئویی جلب شد که به روی یکی از دیوارها به نمایش درآمد. ویدئو عکس هایی را به نمایش می گذاشت که هر فرد با یک جستجوی ساده می توانست آن ها را در سایت های مختلف پیدا کند و هر روزه در خبرهای مختلف به نحوی دیده می شوند. عکس هایی از فقر، رنج و کشتار؛ همان مسائلی که  نکند ما نیز در ایجاد آن ها دست داشته ایم؛ شاید حتی با بی توجهی مان.  موسیقی این ویدئو توسط : وحید اسدیان فیلی(سه تار)، روزبه قربانی(ویلن)، شهاب عباسی (آواز و کی بورد) ساخته و پخش شد. بعد از پخش فیلم، این هنرمندان، به اجرای موسیقی زنده پرداختند.  فیلم برداری این برنامه توسط هنرمند گرامی، خانم پروین مراحمی انجام شد.  وسایل تزیینی و پذیرایی این جشن تولد، همگی به شکل دست بودند تا نشانی باشند از انسان.  Soft Drink           Soft Drink, November 2011 (ROK-Iran Artist Exchange Residency Project, YATOO-I Group, Masouleh Village, Gilan, Iran). Photograph by Shahrnaz Zarkesh نوشیدنی گوارا، آذر 1390(پروژه اقامتی تبادل هنرمندان ایران تهران – ماسوله در ایران گروه هنر طبیعت یاتو، گیلان، روستای ماسوله). عکس از شهرناز زرکش  Soft Drink     Soft Drink, January 2010 (25th Environmental Art Festival, Paradise Art Residency, Hormuz Island, Persian Gulf, Iran). Photograph by Shahrnaz Zarkesh  نوشیدنی گوارا، بهمن ماه 1388 (بیست و بنجمین جشنواره هنر محیطی، خلیج فارس، جزیره هرمز، اقامتگاه هنری استاد نادعلیان). عکس از شهرناز زرکش The drinks were cooled with seven hands of ice;When the first drink container was brought, several people screamed; But after a short period of time; Often of them got used to seeing this blood-like sight.And in the end, there was nothing left of the drink. Let’s remember that the moment we sit together happily and enjoy our food,Some people are dying because of lack of attention or inattention. ظرف‌های شربت ميان سفره، با هفت دست يخي، خنك شده بودند؛ وقتي اولين ظرف شربت بر سفره گذاشته شد، چند نفر جيغ كشيدند؛ ولي بعد از گذشت زمانی کوتاه؛ اغلب به ديدن اين منظره خون‌آب مانند عادت كردند. و در پايان، چيزي از شربت باقي نمانده بود.   يادمان باشد همان لحظه كه شاد، به گرد هم مي‌نشينيم، و از غذاي‌مان لذت می بريم، عده‌اي به خاطر كم توجهي و يا بي‌توجهي، در حال جان دادن‌اند. Soft Drink     Soft Drink, May 2009 (Home, Khorramabad, Iran). Photograph by Raheleh Zomorrodinia, Photo Collage by Mohammad Mehdi Motevalli Taher نوشیدنی گوارا، اردیبهشت 1388 (خرم آباد، خانه). عکس از راحله زمردی نیا، چیدمان عکس از محمد مهدی متولی طاهر        

    Return, May 2009 (Gerdab-e Sangiو Khorramabad, Iran). Photograph by Raheleh Zomorrodinia, Photo Collage by Mohammad Mehdi Motevalli Taher بازگشت، اردیبهشت 1388 (خرم آباد، گرداب سنگی). عکس از راحله زمردی نیا، چیدمان عکس از محمد مهدی متولی طاهر   Forty icy hands returned to the headwater that is filled with springs water every spring and saturates the streams of the city. In this work, the return of the hands to the water is a sign of the return of man to its origin.   چهل دست یخی، به گردابی برگشتند که هر سال بهار از آب چشمه ها پر می شود و جوی های شهر را سیرآب می کند. در این کار، بازگشت دست ها به آب، نشانیست از بازگشت انسان به اصل خود.

Offering, August 2008 (At house that was only a few days away from being destroyed, Tehran, Iran).With the company of Shahrnaz Zarkesh & Raheleh Zomorrodinia, Photograph by Raheleh Zomorrodinia پیشکش، مرداد 1387 (تهران، در خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود). با همراهی شهرناز زرکش و راحله زمردی نیا، عکس از راحله زمردی نیا   Water is life and in myths seek immortality in it. In this installation, clear water was displayed in the shape of hand, which is a sign of a human. The hands melted little by little with the passage of time and from their clear drops, water was collected for the birth of another life.   آب مايع حيات است ودر اسطوره ها جاودانگي را در آن  مي جويند. در این چیدمان، آب زلال در قالب  دست، كه نشاني از انسان است، به نمايش گذاشته شد. اين دست ها با گذر زمان ذره ذره آب شدند و از قطرات زلالشان آبي جمع شد براي تولد حياتي ديگر.  Standing watching the sun     Standing watching the sun, August 2008 (At house that was only a few days away from being destroyed, Tehran, Iran). Photograph by Tara ایستاده به تماشای خورشید، مرداد 1387 (تهران، در خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود). عکس از تارا

    Deep Calling Out, August 2008 (At house that was only a few days away from being destroyed, Tehran, Iran). Photograph by Tara فریادی عمیق، مرداد 1387 (تهران، در خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود). عکس از تارا   There was a well with deep calling out!In the yard of a house that was only a few days away from being destroyed. چاهی بود با فریادی عمیق!  در حیاط خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود.

      Hand Basin, August 2008 (At house that was only a few days away from being destroyed, Tehran, Iran). Photograph by Raheleh Zomorrodinia دست شویی، مرداد 1387 (تهران، در خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود). عکس از راحله زمردی نیا     Amidst the darkness of a house that was only a few days away from being destroyed, I chose this place; Due to its name and use, close to my hands; And its small space look liked our world with its many people. میان تاریکی خانه ای که چند روز بیشتر به ویرانیش نمانده بود، این مکان را انتخاب کردم؛ از جهت نام وکاربرد با دست‌هایم نزدیکی داشت؛  و فضای کوچکش، دنیایمان را می‌مانست با آدمهای بسیارش.  

  In the middle of Pollution, July 2008 (17th Environmental Art Festival Polour Village, Iran). Photograph by Raheleh Zomorrodinia میان آلودگی، تیرماه 1387 (هفدهمین جشنواره هنر محیطی با عنوان آب از سرچشمه آلوده است، روستای پلور). عکس از راحله زمردی نیا